Een klein stukje “Geboren in Licht”

Het is begonnen: het proces van redigeren en fijner dan fijn slijpen. Wel even slikken hoor, je stuurt het document op en krijgt het terug vol digitale rode strepen. Vooral die eerste keer na een lange periode van schrijven is erg. Al die tijd ben je alleen bezig geweest met het verhaal en ineens gaat iemand anders er zich in mengen.

Maar als ik dan eindelijk de moed heb gevonden om het bestand te openen en ik werp zenuwachtig tussen mijn vingers door een blik op het scherm, valt het me eigenlijk ook wel mee. Al die opmerkingen over hoe zinnen mooier kunnen, daar leer ik alleen maar van. En de opmerkingen over welke stukken beter anders kunnen, daar wordt het verhaal alleen maar rijker door.

Het is ook echt nodig, zo’n frisse blik. Je zou zeggen dat je na honderden keren het verhaal te hebben gelezen de fouten er allemaal uit zou halen, maar ik staar me juist blind op de tekst. Ik weet wat er vooraf ging en wat erna nog zal gebeuren. En niet alleen dat: ik weet ook wat er in al die bestandjes staat met achtergrondinformatie die nooit in mijn boeken zal terugkomen. Of het verhaal zoals ik het heb opsteld wel duidelijk is en of ik wel alles uit mezelf heb gehaald… daarvoor heb ik dus een ander nodig. Iemand die niet weet wat er nog gaat gebeuren en wat ik allemaal in mijn hoofd heb zitten.

En dus om de zinnen nog extra mooi te maken. Jos zijn woordkeuze en schrijfstijl is vaak het tegenovergestelde van de mijne, maar dat daagt mij juist uit om over mijn grenzen heen te stappen en zijn woorden om te buigen naar iets wat ik ook zou kunnen hebben geschreven, maar nog niet zo op papier had gezet. Langzaam komen we zo dichtbij een boek waar wij allebei voor de volle 100% achter kunnen staan. Dat bereiken we trouwens niet met z’n tweeen. Daarvoor wordt er door mij nog een proeflezer bij betrokken en als Jos en ik onze redactie-ronde achter de rug hebben zal Patrick Brannigan de eindredactie doen.

Maar het is dus begonnen, de laatste fase voor het boek uitkomt. Daarom staat er op Zilverspoor.com alvast een stuk van het eerste hoofdstuk van “Geboren in Licht”. Dat natuurlijk ook in het kader van de Kim ten Tusscher maand.

Veel plezier!

Oh, en weet wat je me aandoet als je reageert. Want dat vind ik bijna net zo spannend als een reactie van Jos.
(Toch vind ik het ook erg waardevol om reacties te krijgen van de lezers. Niet alleen op dit kleine stukje, maar op al mijn verhalen. Hoe eng ook, ik zou eigenlijk wel eens in het hoofd van de lezer willen kruipen om te kijken hoe mijn verhaal wordt opgevat en of de scenes worden uitgelegd zoals ik het had bedoeld. En vooral welke emoties het verhaal teweeg brengt…)

Advertenties

4 gedachten over “Een klein stukje “Geboren in Licht”

  1. Succes Kim, het gaat goed komen. Wat moet dat moet 😉

    Wat je al zei, jij hebt alles in je hoofd en kent die hele wereld tot in de puntjes. iemand die het voor het eerst leest en redigeert ziet dingen die jouw niet meer opvallen omdat ze voor jouw vanzelfsprekend zijn. En zinnen mooier maken, tja daar kun je uren over discussiëren, dat is ook heel erg persoonsgebonden.

    maar samen met je proeflezers wordt het vast een boek waar je straks hartstikke trots op bent.

    gr. Harrie

  2. Ha Kim,

    Eigenlijk wilde ik nog niets van het boek zelf lezen, maar je wil graag reacties en dus heb ik toegegeven aan het verlangen om dit eerste stukje te lezen. Je bent wel precies op het goede moment gestopt. Door de beschrijving van Liliths gedachten zit je direkt weer in het verhaal. Dit is al wel een Lilith die geestelijke groei heeft doorgemaakt, maar wel echt Lilith.
    Ik vind het verhaal heel mooi vloeiend lopen. Ik denk dat ik het nu niet kan laten de volgende stukken ook te lezen. En vasthouden aan je eigen stijl, hoor! Dat maakt je boeken juist zo bijzonder.

    Groetjes,
    Albert

    1. Jouw reacties zijn altijd fijn om te lezen, Albert. Dank je wel.

      Mijn eigen stijl zal ik zeker vasthouden. Ik zou het ook niet kunnen, een heel verhaal schrijven in de stijl van een ander. Dan kan ik beter het idee aandragen en het schrijven aan iemand anders overlaten, maar daar is schrijven nog veel te leuk voor, dus dat ga ik echt niet uit handen geven.
      Ik wil mijn schrijfstijl wel ontwikkelen, maar zeker niet ombuigen naar iets anders. En dat is gelukkig ook niet Jos’ bedoeling.

      Kijk, dat bedoel ik. Het is maar zo’n klein stukje waar je op reageert, maar het is erg verrassend wat je schrijft. Wat je zegt over geestelijke groei zet me aan het denken. Lilith moet natuurlijk ook wel gegroeid zijn, maar ik was me er niet zo van bewust dat dat hier al duidelijk is. Een reactie als deze zorgt ervoor dat ik weer anders naar mijn eigen tekst kan kijken.

      Groetjes Kim

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s