Workshops en lezingen

Regelmatig geef ik workshops en lezingen over schrijven. Dit doe ik meestal samen met Michelle Visser. Omdat zij een heel andere achtergrond heeft dan ik (zij schrijft historische romans en feelgood), kunnen we de deelnemers van nog meer informatie voorzien. Ook voor ons is de samenwerking erg prettig, want we vullen elkaar goed aan. En dat is fijn als je onverhoopt even de draad kwijt bent of een moeilijke vraag van de deelnemers krijgt.

Maar het komt dus ook voor dat ik het alleen doe. Vanuit de bibliotheek in Oldenzaal kwam het verzoek om een workshop te verzorgen tijdens de Week van de Amateurkunst. Die week viel samen met Michelles vakantie, dus besloot ik een programma voor te bereiden over een onderwerp waar ik na vijf (bijna zes) boeken in dezelfde (verzonnen) wereld genoeg ervaring mee heb: worldbuilding. Waar speelt een verhaal zich af en hoe krijg je die wereld het beste op papier? Hoe wek je een setting tot leven door gebruik te maken van zintuigen en welke regels kunnen je daarbij helpen?

20160905_192512Schrijven is een eenzaam beroep, wat niet erg is, want veel schrijvers zijn graag op zichzelf. Een workshop geven zit aan het andere uiteinde van het spectrum. Je begeeft je ineens in een groep en bent ook nog het middelpunt van de belangstelling. Dat zorgt soms voor een vreemde emotionele achtbaan. Ik vind zo’n avond het een heerlijk vooruitzicht, maar als de dag van de workshop of lezing nadert, vraag ik me af waarom ik dat ook alweer zo graag wilde doen. Dan slaan de zenuwen toe. Zullen er wel mensen komen? Zitten die wel te wachten op mijn verhaal? Werken de schrijfoefeningen wel zoals ik heb bedacht? Maar als ik eenmaal ben begonnen, komt al snel weer het enthousiasme terug. Dan vind ik het fijn om met andere schrijvers over mijn vak te praten, om hen te inspireren en om de kennis die ik zelf de afgelopen tien jaar heb opgedaan te delen.

Op 5 september was dat niet veel anders. Er hadden zich ’s ochtends nog maar vier mensen opgegeven. En hoewel ik had besloten dat een klein groepje juist heel leuk kan zijn, was ik bang dat er nog mensen zouden afzeggen en ik mijn hele programma moest omgooien. Gedurende de dag groeide het aantal deelnemers naar zes en later zelfs naar acht en ik vond mijn enthousiasme terug. Dit ging gewoon een fijne avond worden. Met acht mensen in de zaal en de aanvangstijd verstreken, wilde ik dan ook beginnen. Maar er kwam nog iemand binnen. En nog iemand. En… Uiteindelijk had ik twaalf deelnemers. Heerlijk!

Het bleek een fijne groep met mensen van allerlei leeftijden en achtergronden. Een groep die lekker meedeed en vragen stelde en die zichzelf versteld deed staan tijdens de schrijfoefeningen. Ik ging met een heerlijk gevoel naar huis en ik weet de deelnemers ook.

bestseller2Denk je nu: ik wil ook wel eens zo’n workshop bijwonen? Nou, ik wil er heel graag meer geven! Michelle en ik spreken niet alleen over wat er allemaal bij het schrijven komt kijken, maar ook over specifieke onderwerpen zoals worldbuilding of personages. Om ons bij jou in de buurt te krijgen, kun je het programma van Michelle en mij tippen bij jouw bibliotheek, boekhandel of Kulturhus of je stuurt me het emailadres, zodat ik zelf contact kan opnemen. Ben je geïnteresseerd in het boeken van een workshop, dan hoor ik dat ook graag. Want wat in Twente kan, kan elders natuurlijk ook.

 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s