Waarom ik jullie (en mezelf) telkens weer verras met extra delen.

Bloed, Laatste nieuws, over schrijven, Vertellingen van de Ondergang

De Vertellingen van de Ondergang krijgt een deel extra. Alweer lukt het me niet om me aan het formaat te houden dat ik vooraf voor ogen had. Dat is me eigenlijk alleen bij Jager & Prooi gelukt. Dat was en bleef een tweeluik. Maar de andere verhalen? Hydrhaga was bedoeld als kort verhaal, maar werd een boek. Lilith’s verhaal zou in eerste instantie één deel worden, toen twee delen en werd uiteindelijk een trilogie. En de Vertellingen? Ik herinner me een tijd dat ik vol vertrouwen sprak over een trilogie. Tijdens het schrijven van Bloed merkte ik al dat dat niet zou lukken en Vuur moest worden gesplitst.

Kopie van Kopie van DOWNLOAD THIS STORYFOR FREE ON AMAZON

 

Met zo’n voorgeschiedenis zou ik toch beter moeten kunnen inschatten dat een verhaal langer wordt dan ik in eerste instantie denk. Waarom word ik dan toch iedere keer weer verrast? Daar zijn drie redenen voor:

 

  • Ik ben nogal kort door de bocht.
  • Ik denk te makkelijk over het oplossen van de problemen.
  • Als ik eenmaal heb besloten dat het niet past en er dus een extra deel komt, gaan de sluizen open.

 

Kort door de bocht.

Ik kom graag tot de kern. Sommige mensen kunnen sappige verhalen vertellen, bij mij is het vaak droog. Ik hou ook niet zo van herhaling. Heb ik vorige maand iets gezegd, dan verwacht ik dat je dat nu nog weet. Mijn man moet daar altijd heel erg om lachen. Hij kan juist weer heel goed dingen herkauwen, waar ik dan weer vreselijk moe van word.

Dat vertaalt zich één op één naar de manier waarop ik in eerste instantie een verhaal op papier zet. Heb ik in Bloed iets onthult, dan ga ik ervan uit dat jij dat in Vuur 2 nog steeds weet. Ok, ok, tegenwoordig weet ik dat herhaling nodig is, maar daar moet ik mezelf dus wel aan herinneren.

Een andere manier waarop mijn kort door de bocht mentaliteit zich uit is dat ik vaak gebruik maak van vaag taalgebruik. “Hij riep iets.” “Hij zorgde dat ze hem volgde.” De meest voorkomende opmerking van Cocky tijdens de redactie is dan ook: “Laat maar doen.” Wat wordt er geroepen, hoe zorgt hij ervoor dat ze volgt?

Maar van iets vaags naar iets concreets levert zo weer een extra alinea op. Minstens. En ineens moet er ook gereageerd worden. En dus zijn we weer een pagina verder.

Tegenwoordig ben ik me hier ook tijdens het schrijven al veel meer van bewust en geniet ik erg van het toevoegen van alle details. Maar in die allereerste planfase wanneer het verhaal alleen in mijn hoofd bestaat, zijn deze details er nog niet. En dan past het hele verhaal dus nog best in een trilogie.

 

De makkelijke oplossing.

Ik zou beter moeten weten, toch is dit nog steeds een valkuil. Misschien komt dit ook wel weer door mijn eigen natuur. Ik ben niet haatdragend en vind al snel dat het weer goed is. Maar ik zit natuurlijk ook niet in zo’n heftige situatie als mijn personages.

Weer even terug naar die fase waarin ik het idee voor het verhaal begin te vormen. Natuurlijk weet ik dan dat er onderlinge vetes gaan zijn. Juist dat levert een lekker conflict op. Maar ik ga er dan ook vanuit dat al mijn personages volwassen genoeg zijn om die ruzies achter zich te laten zodra ze samen moeten gaan werken. Het voortbestaan van de wereld staat op het spel, dat is toch zeker belangrijker dan dat jullie elkaar niet zo lief vinden?

Sommige personages kunnen de verschillen overbruggen, maar anderen hebben teveel meegemaakt om zomaar te kunnen vergeten en vergeven. Daar moet eerst worden bemiddeld en bijgelegd. En dan ben je dus zo weer een paar hoofdstukken verder.

Cherry Blossom Facebook Cover

De sluizen gaan open.

Het besluit om de Vertellingen van de Ondergang met een deel te verlengen, kwam natuurlijk niet uit de lucht vallen. Cocky en ik hadden het er al een hele tijd over. Maar heel lang heb ik op een woordenaantal gezeten waar het nog zou kunnen om er één boek van te maken. Ik schreef er wel steeds wat bij, maar ik haalde ook evenveel weer weg uit andere hoofdstukken.

Tot het manuscript toch begon te groeien. Met de verwachting dat het woordenaantal tijdens de redactie weer meer zou worden (zie punt 1), werd duidelijk dat we zouden moeten splitsen. In eerste instantie wilde ik het liefst een tweeling zoals Vuur. Ik had jullie beloofd dat dit jaar de Vertellingen van de Ondergang afgerond zou zijn en daar wilde ik me aan houden.

Maar ja, ineens was de bovengrens voor het verhaal twee keer zo hoog geworden. Bam! Inspiratie! Ik heb de afgelopen tijd zoveel geschreven, ik zie nieuwe mogelijkheden en krijg zoveel mooie ideeën om nog meer gelaagdheid toe te voegen… ik ga het niet redden om dat voor de redactie begint nog allemaal te verwerken.

 

En daarom komt er dus een deel extra. Twee fijne, dikke boeken vol intriges, magie, vergaande verwoestingen, maar ook hoop en onverwachte vriendschappen om de Vertellingen van de Ondergang mee af te sluiten!

 

***

Kopie van Kopie van a dragon's view (5)Had je gezien dat er naast de paperbacks nu ook ebooks zijn van de Lilith trilogie, Bloed en Macht? Als jij graag digitaal leest, neem dan snel een kijkje op https://www.artbooksshop.com/c-1410239-3/e-books/ Je vindt er mijn verhalen, maar veel meer ebooks van Zilverspoor en Zilverbron.

FAQ – Waarom heet Lilith Lilith?

Bloed, Blog, FAQ, Gebonden in Duister, Geboren in Licht, Kims boeken, over schrijven

800px-Lilith_(John_Collier_painting)Lilith, de hoofdpersoon van de trilogie en de Vertellingen van de Ondergang, heeft een naam die nogal wat reacties oproept. Want er zijn veel mythen en verhalen over haar. Ze is de eerste vrouw van Adam (ja, nog voor Eva), geschapen als zijn gelijke, maar het paradijs uitgetrapt, omdat ze teveel een eigen wil had. Ze wordt afgeschilderd als moeder van de vampiers. Ze is een Godin in de wicca. En ik geloof dat er in Azië ook verhalen zijn over haar.

(afbeelding: Door John Collier – The Atkinson Gallery, Southport, Engeland Eigen werk, Publiek domein, https://commons.wikimedia.org/w/index.php?curid=207924)

Ik krijg dan ook vaak de vraag waarom ik voor deze naam heb gekozen. En dan moet ik altijd bekennen dat ik deze verhalen allemaal niet kende toen ik begon aan het verhaal van ‘mijn’ Lilith. Vooral in mijn begintijd als schrijver gebruikte ik een voornamenboekje als bron van inspiratie. Nog steeds zoek ik naar namen die me iets doen, maar die ook de juiste betekenis hebben. En zo kwam ik Lilith tegen. Ik vond het meteen een geweldig mooie naam. Helaas was de betekenis die er achter stond minder mooi:

Bekend uit de bijbel als naam van een vrouwelijke demon. Gewoonlijk vertaald met ‘nachtmonster’, maar oorspronkelijk hangt de naam samen met Sumerisch lilla ‘geest, spook’.

Als ik al ideeën had om een dochter zo te noemen, dan werden die meteen weer van tafel geschoven. Ik zag al voor me hoe klasgenootjes er achter zouden komen. Maar dat betekende niet dat ik de naam niet voor mijn personage kon gebruiken.

skinchangerIk weet niet of Lilith toen al een Drakenvrouw was of nog steeds een orc (zoals in mijn eerste ideeën voor dit verhaal), maar het paste sowieso bij het personage dat ik in gedachten had. Iemand met een vreselijke achtergrond, vechtend tegen de vooroordelen over haar. Iemand die oppervlakkig gezien als een monster werd bestempeld, maar achter wie veel meer school. Een vrouw van wie je, wanneer je je best doet om je in haar te verdiepen, begrijpt waarom ze deed wat ze deed.

Uiteindelijk leerde ik de andere verhalen over Lilith natuurlijk wel kennen, want als je telkens vragen krijgt, ga je op zoek naar info. Ik vond het vooral inspirerend. De bijbelse Lilith is een vrouw waar ik tegenop kan kijken. Iemand die in haar eigen kracht staat, die zich niet laat onderdrukken. En hoewel ‘mijn’ Lilith het moeilijk vindt om die kracht in zichzelf te vinden, komt zij er ook wel.

 

FAQ is een terugkerend onderdeel op mijn blog. Heb je ook een vraag voor me? Stel die hier onder, dan komt die misschien ook aan bod.

Hier is Bloed.

Bloed, Blog, Een nieuw verhaal, Laatste nieuws

Je werkt er zo lang naartoe en dan ineens is het klaar. Bloed is af. Je kunt er niets meer aan veranderen. Niet dat dat nodig is, want na meer dan een jaar er alleen aan werken, zeven proeflezers, vier redactierondes en de eindredactie is het klaar. Maar dat maakt het nou juist zo vreemd. Ik heb er zo intensief aan gewerkt en ineens… een zwart gat.

Gelukkig werd dat al snel opgevuld met de promotie. Eerst natuurlijk Elfia, dat weer geweldig was. Zoveel mensen die blij waren om meer over Lilith te lezen. Heerlijk. En dan op 11 mei de officiële presentatie bij Boekhandel Broekhuis in Hengelo. Mijn soort van thuishaven. Ik heb een heerlijke avond gehad met familie, vrienden en fans.

KTT-BLOED170511-06

Natuurlijk moest Bloed worden onthuld. Mijn vader had een boek gemaakt waarin we het boek konden verstoppen. Dat maakte het extra bijzonder. Het ‘eerste exemplaar’ ging naar Britt, een van mijn proeflezers. Zij vertelde ook iets over hoe zij dat heeft ervaren.

KTT-BLOED170511-07

KTT-BLOED170511-17

Wat erg fijn was, was dat ik de presentatie niet alleen hoefde te doen. Matthijs van der Velden interviewde me en dat ging erg leuk. Ook fijn dat het publiek lekker meedeed door zelf ook anekdotes te delen. Over hoe ik aan de kantinetafel bij V&D hele verhalen vertelde over Lilith en de anderen, bijvoorbeeld.KTT-BLOED170511-18

KTT-BLOED170511-09

Bijzonder was toen Jos Weijmer ter sprake kwam. Bloed is aan hem opgedragen, want hij was mijn mentor en helaas veel te vroeg overleden. Tijdens het schrijven van Bloed heb ik veel aan hem en zijn wijsheden gedacht. Er zit zelfs nog een echt Jos-woord in het boek verstopt. Eeuwige roem voor wie dat kan vinden.

KTT-BLOED170511-21

De avond eindigde met het signeren van een flinke stapel boeken en toen was het eigenlijk alweer veel te snel voorbij. Gelukkig mag ik binnenkort op herhaling. Op 16 juni doe ik een presentatie bij Rebers Boek en Buro in Zevenaar. Vind je het jammer dat je er in Hengelo niet bij was? Kom dan vrijdag gezellig langs.

KTT-BLOED170511-22

~~~~

Foto’s door Nera K. Design

Voorproefje van Bloed lezen? Dat kan hier.