Kopie van basicsof rockclimbing (1)

Vandaag deel 2 van de weg die ik als schrijver heb afgelegd. Ik wilde iets schrijven over mijn zoektocht naar een uitgever, maar ik zag dat ik dat al eens heb verteld… (je leest die blog hier).

Daarom heb ik besloten om vandaag wat meer te vertellen over wat er allemaal moet gebeuren voor een boek te koop is. En dat is nog een heel proces, want het manuscript van Hydrhaga was het beste dat ik op dat moment kon schrijven, maar het was zeker niet klaar om een boek te worden. Ik vertelde er de vorige keer al iets over, maar dat zal ik nu wat uitgebreider doen.

hydrhagamanuscriptEigenlijk is een boek uitgeven een lang proces. Als je een manuscript opstuurt naar een uitgever ben je zo een half jaar verder voor je een antwoord krijgt. En dat is dan vaak ook nog een afwijzing, zodat je weer van voren af aan kunt beginnen. Als je het geluk hebt dat een uitgever het ziet zitten, begint het redactieproces. Dat is echt niet alleen de grammaticale fouten en spelfouten er uit halen (dat is pas de allerlaatste fase). In de eerste redactierondes wordt gekeken of het verhaal wel logisch is en hoe de personages zijn. Misschien worden hele stukken weggestreept of krijg je de mededeling dat je bepaalde delen toch beter moet uitleggen.

Een vraag die me vaak wordt gesteld, is of ik het niet vervelend vind dat iemand zich met het verhaal gaat bemoeien. Het is toch mijn verhaal? En ineens zegt iemand dat het anders moet.

Het antwoord op die vraag is: Nee, ik vind dat helemaal niet vervelend. Vanaf mijn eerste boek heb ik altijd het gevoel gehad dat een verhaal met de hulp van de redacteur meer en meer het verhaal werd dat ik de hele tijd al wilde vertellen. En eigenlijk is dat ook heel logisch. Ik zit veel te dicht op mijn verhalen om te kunnen zien wat er nu eigenlijk staat. Ik weet wat ik met die ene kromme zin wil zeggen. Ik weet heel veel van mijn personages en mijn wereld, maar daardoor zie ik niet of die informatie ook wel helder in het boek staat. Daar heb je echt iemand voor nodig die er met een frisse blik naar kan kijken.

redactieMaar als ik zeg dat ik er reikhalzend naar uitkijk, dan lieg ik. Want natuurlijk is het ook eng. Als, na bijna drie kwart jaar alleen aan een manuscript werken, het eerste deel van de redactie in mijn inbox ligt, durf ik de mail bijna niet te openen. Dan spiek ik tussen mijn vingers door om te kijken hoe “rood” (of een andere kleur, want de meeste redacteuren zijn lief en laten je niet te hard schrikken) de pagina’s zijn door alle veranderingen en aantekeningen. Vaak genoeg zit ik hardop te mopperen. ‘Dat je dat niet begrijpt! Het staat er toch?’ Maar als ik een dag later nog eens, inmiddels wat rustiger, door de opmerkingen ga, blijkt meestal toch dat de redacteur gelijk heeft.

 

Wat valkuilen van mij die tijdens de redacties naar boven komen:

  • Ik ben bij vlagen veel te lief voor mijn hoofdpersonen, waardoor interacties ongeloofwaardig zijn (ook al ben ik op andere momenten meedogenloos hard).
  • Omdat ik voor het slapengaan nog veel nadenk over mijn verhaal, viel het in het manuscript van Hydrhaga op dat mijn personages ook veel in bed lagen. Oeps.
  • Zuchten, knikken, hoofdschudden, glimlachen, dus… het zijn allemaal stopwoordjes die te vaak in mijn manuscript voorkomen. (En ik heb nog veel meer stopwoordjes.)
  • Ik ben van de snelle omschrijvingen: ‘Kiril riep iets.’ Waarop mijn redacteur altijd vraagt: ‘Wat dan?’ Probleem is dat wanneer je dat uitschrijft er ook een reactie moet komen en voor je het weet ben je weer een paar alinea’s verder. Bij mij groeien manuscripten ook altijd tijdens de redactie in plaats van dat ze korter worden, hihi.

Wil jij iets weten over het uitgeven van een boek, wat er allemaal achter de schermen gebeurt, of iets heel anders over het proces? Laat dan een reactie achter, hier of op facebook.

De volgende keer vertel ik meer over mijn tweede verhaal en hoe anders dat proces was dan het schrijven van mijn eerste boek.

Liefs Kim.

 

Eerder verscheen in de serie over de weg die ik als schrijver heb afgelegd: Hoe het allemaal begon.

 

Nog op de planning staan:

16 augustus: En toen was daar Lilith.

23 augustus: Het warme bad.

30 augustus: Dromen over de toekomst.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s