Kopie van Kopie van Kopie van basicsof rockclimbing

Augustus is alweer bijna voorbij (de tijd glipt altijd door mijn vingers…). Vandaag dus de laatste blog in de serie van mijn weg als schrijver. Het is tijd om te dromen over de toekomst.

Ik had altijd een heel duidelijk idee wat ik wilde bereiken met schrijven. Ik wilde er mijn brood mee kunnen verdienen. Wat is er nou mooier dan de hele dag doen wat je het liefste doet? Het leek me heerlijk om alleen maar te kunnen schrijven!

20423945_1479223678871303_8535681891681530837_oInmiddels ben ik daar op teruggekomen. Ik heb in 2016 en een gedeelte van 2017 alleen maar geschreven. Hele dagen thuiszitten en bezig zijn met mijn verhalen, promotie en alles wat er bij komt kijken. En wat was ik blij dat ik na anderhalf jaar weer een baan had gevonden. Het was zo eenzaam om alleen met schrijven bezig te zijn. Dan kwam mijn man thuis met verhalen wat hij allemaal op de trein had meegemaakt en dan kon ik alleen maar antwoorden met wat mijn personages hadden beleefd. Hij luistert altijd trouw, hoor, maar eigenlijk weet ik ook wel dat het niet heel erg interessant is om te luisteren naar een schrijver die nog middenin de vormende fase zit. Want wat ik je vandaag vertel, kan morgen weer helemaal anders zijn.

Ook droomde ik ooit van prijzen en awards. De meeste van jullie weten waar die zijn gestrand… Achteraf gezien maakt het me niet meer zoveel uit. Misschien was ik met het zoeken naar erkenning ook wel heel erg afgedwaald van mezelf. Een mooie prijs zou gaaf zijn, maar het is niet meer het ultieme doel. Ik wil genieten van het schrijven en creëren en vervolgens mensen blij maken (en soms verdrietig of ook wel een beetje kwaad) met mijn verhalen.

Maar natuurlijk heb ik nog steeds plannen. Nog heel veel fantasy liefhebbers kennen mijn boeken niet. Het wordt tijd dat ik wat meer ga roepen dat ik besta. Zonder dat ik irritant word. Dat beloof ik.

33073863_1367044713440446_1470903926671802368_nOok is er nog een grote internationale markt te veroveren. Nu Born in Light bij de eindredacteur ligt, moet ik echt gaan nadenken hoe ik dat ga aanpakken. Ik vind het erg lastig. In Nederland heb ik de meeste lezers leren kennen door festivals. Pas later ontmoette ik hen ook online. In het buitenland zal het andersom moeten gebeuren. Waar moet ik in vredesnaam beginnen?

En dromen op schrijfgebied zelf? Ik ben benieuwd welke kant de Vertellingen van de Ondergang de komende delen op zal gaan. Natuurlijk staan er een aantal zaken vast, maar er is ook nog genoeg onduidelijk. En daarna? Geen idee. Ik ben geen schrijver die tientallen ideeën heeft liggen. Ik werk aan een project per keer. Dat is wel zo rustig. Er zijn nog heel veel plekken en gebeurtenissen in Liliths wereld die ik zou willen ontdekken en bestuderen. Maar misschien ben ik er dan ook wel helemaal klaar mee en begin ik met iets nieuws. De toekomst zal het uitwijzen.

Zoals je merkt, vind ik het lastig om concrete doelen te stellen. Maar misschien komt dat wel omdat het doel voor mij uiteindelijk helemaal niet zo belangrijk is. Het gaat om de weg er naartoe en de herinneringen die je onderweg maakt.

Liefs Kim.

 

Eerder verscheen in de serie over de weg die ik als schrijver heb afgelegd:

Hoe het allemaal begon.

Van manuscript tot boek.

De wereld van Lilith.

Het warme bad.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s