Omdat ik jarig ben, trakteer ik dit jaar op een kijkje achter de schermen. Dit keer een scène die ik al ergens in 2010 heb geschreven. Ik moest dus goed zoeken om deze te vinden.

Als je Macht hebt gelezen, ben je het vast met me eens dat mijn Eenhoorns niet zijn zoals ze altijd worden voorgesteld. Nou zagen ze er in 2010 tenminste nog wel uit als witte paarden met een hoorn en ook de trots hadden ze gemeen met het beeld dat ik van eenhoorns heb, maar ze hadden toch ook wel bijzondere trekjes. Dat lees je in deze scène. We zien Imoehagh niet in zijn eenhoornvorm, maar toch… Hij weet je vast te verrassen. 😉

Wat meer info over dit stukje. Ik had ooit bedacht dat Ghalatea naar Kurush Kuru zou gaan om de Kel Cornu om hulp te vragen in de strijd tegen Kasimirh. Uiteindelijk vond ik dat veel te veel heen en weer gereis en verdwenen deze scènes uit het boek. Daarnaast veranderde de opzet van het verhaal, waardoor dit ook minder bruikbaar werd.

Tijdens mijn zoektocht naar dit stukje kwam ik trouwens ook nog scènes tegen die ik helemaal was vergeten. Want ik had ook nog stukken dat Ghalatea, Ragin en Nigesanla naar Kurush Kuru trokken. Zo ontdek je nog eens wat over je eigen verhalen. 😉 En het bewijst maar weer eens hoeveel veranderingen een verhaal onderging in het begin van mijn schrijverschap. Gelukkig weet ik nu beter wat zal gaan werken en wat niet, dus dit soort ingrijpende veranderingen komen veel minder voor.

Ik hoop dat je dit stukje met plezier zult lezen. Het is een rauwe versie, ongeredigeerd. Ik vraag me zelfs af of Jos Weijmer, mijn uitgever en redacteur, dit stuk ooit heeft gezien.

Wil je mij nou ook een kadootje geven? Laat dan een review achter van je leeservaringen van mijn boeken op Bol, Hebban, Goodreads en/of Amazon. Daar help je me echt enorm mee!

Veel liefs, Kim

Imoehagh drukte wat knopjes in, waarna de hover langzaam door een steeds hoger wordende zuil omhoog werd geduwd. Ghalatea kromp als vanzelf iets in elkaar toen ze tegen het plafond gedrukt werden. Het zand bleek echter mee te geven. Even werd de wereld om hen heen donker, enkel de lichtjes van de knoppen veroorzaakten een zwak schijnsel. Daarna werd de wereld weer lichter en door het gele glas van de koepel van de hover kreeg de felblauwe lucht een vreemde, groene kleur.

Langzaam kwamen ze aan het oppervlak van de woestijn. Ghalatea knipperde met haar ogen om aan het licht te wennen, terwijl Imoehagh zijn voertuig naar het noorden stuurde. De hovercraft was gestroomlijnd en laag, waardoor er achter elke duin een verrassing wachtte.

‘Ben je er klaar voor?’ vroeg Imoehagh met een schittering in zijn ogen.

Aarzelend knikte Ghalatea en de man bewoog de stuurknuppel naar voren. Meteen nam de snelheid van het voertuig toe, maar het enige wat Ghalatea daarvan merkte was dat ze achterin haar stoel werd gedrukt. Het geluid dat het voertuig maakte bleef zacht en er waren in het landschap om hen heen te weinig markers om een gevoel van snelheid te geven. Om hen heen stoof het zand op, terwijl ze vlak boven het zand vlogen. Het was een rustige vlucht. Af en toe rukte een windvlaag aan het voertuig, maar Imoehagh had de hover volledig in bedwang.

‘Als het te snel gaat moet je het zeggen. Niet iedereen kan goed tegen de bewegingen die de hover maakt.’

‘Ik vind het geweldig,’ antwoordde Ghalatea vrolijk.

‘Het is moeilijk voor te stellen hoe het voor je moet zijn, ik heb al zoveel vluchten gemaakt. Maar het blijft bijzonder.’

‘Ik had nooit verwacht dat ik het nog eens mee zou maken, maar als kind al droomde ik er van. Het was altijd zo’n magisch gezicht wanneer deze voertuigen opdoemden in de dorpen. Ik herinner me dat we als kinderen joelend achter de hovers aanholden en het heeft me altijd verbaasd hoe snel ze in de woestijn aan het zicht werden onttrokken als ze vaart maakten.’

Imoehagh lachte. ‘Dat deden wij ook inderdaad. Meestal hadden de bestuurders van de hovers ook wel snoep bij zich dat ze aan ons kinderen uitdeelden. Ik heb al op erg jonge leeftijd besloten dat ik het leger in wilde. Als de soldaten zoiets lekkers uitdeelden, moest er in het leger wel een overvloed van zijn, dus dat was eerst mijn motivatie. Later waren er natuurlijk andere redenen, maar ik kan niet ontkennen dat het besturen van een hover een plezierige bijkomstigheid is.’

‘Ik kan het me heel goed voorstellen. Het geeft een machtig gevoel dat je je met grote snelheid en onzichtbaar voort kunt bewegen.’ Ghalatea beet op haar onderlip en staarde door het zijraam naar buiten. ‘Ik had eerder de kans moeten hebben om met een hover te reizen.’

Ze voelde Imoehaghs hand op haar arm. Toen ze opzij keek, keek hij haar ernstig aan.

‘Je bedoelt toen Margal kwam?’

Ghalatea zuchtte en knikte.

‘Ik kan me voorstellen dat je geen hoge dunk hebt van ons leger. Maar geloof me, als ik toen ouder was geweest en al een hogere rang had, dan had ik alle orders genegeerd en had ik mijn best voor jullie gedaan.’

Ze nam hem in zich op. Ze had de soldaten altijd gezien als mannen en vrouwen die kalm de zuiveringen hadden afgewacht. Ghalatea had zich voorgesteld dat ze bespraken hoe fijn het was dat zij zich konden verschuilen, onaangedaan over wat er tegelijkertijd plaatsvond.

‘Ik heb ook familie en vrienden die het slachtoffer zijn geworden. Het was vreselijk om opgesloten te zitten in de steden en het nieuws te horen. Natuurlijk niet zo erg als wat jullie hebben meegemaakt, maar wat heb ik me op zitten vreten. Woedend was ik dat ik mijn werk niet mocht doen.’

Ghalatea was nog niet helemaal overtuigd.

‘Op die leeftijd ging het natuurlijk niet meer om het snoep.’ Imoehaghs ogen glommen even. ‘Ik wilde het leger in om de mensen te helpen, maar toen het er echt toedeed, werd ik vastgehouden.’

‘Kwam je me daarom helpen?’

‘Het mocht niet weer gebeuren.’

Ghalatea glimlachte. In de verte doemde de rotspunt van Irmin Hauha op.

Advertenties

2 gedachtes over “

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s