Kopie van basicsof rockclimbing

Ter ere van mijn tien jaar gepubliceerd schrijverschap, lijkt het me leuk om in een serie te vertellen welke weg ik heb afgelegd. Van het eerste idee (letterlijk een droom) tot aan mijn dromen voor de toekomst. Iedere donderdag in augustus vertel ik daar iets over.

Vandaag vertel ik hoe het allemaal begon. Voor sommige van jullie is dit geen geheim. Hydrhaga ontstond door een droom. ’s Nachts beleef ik allerlei vreemde avonturen. Ik ren vaak als een soort James Bond rond en moet de wereld redden. Of ik win een marathon. (En wat ik nog steeds niet begrijp: in het echt haat ik hardlopen, in mijn slaap vind ik het heerlijk en ben ik er ook goed in.)

Die dromen gaan altijd over mijzelf. In de zomer van 2006 droomde ik echter over iemand anders. Deze vrouw kwam aan bij een poort met het gevoel dat ze in het land er achter een heerlijk leven zou gaan leiden. Ik werd wakker met het gevoel dat ze zich daar heel erg in vergiste. Het verhaal bleef door mijn hoofd spoken en ik besloot het in een vakantie zonder verdere plannen op te gaan schrijven.

Ik denk dat dit de kracht van Hydrhaga is. Ik begon er aan vanuit mezelf, zonder verwachtingen en zonder een doel dat groter was dan ‘ik wil dit opschrijven’. Ik dacht helemaal niet na over uitgevers of lezers. Het zou in eerste instantie ook maar een kort verhaal worden.

Dit gaf een enorme vrijheid die ik nu nog vaak mis. Er waren geen grenzen, alles kon en mocht. Robots in een high fantasy verhaal? Waarom niet. Een onderzeeër lijkt me leuk. Dan schrijf ik die er toch in! Van de meeste schrijfregels (show don’t tell of infodump bijvoorbeeld) had ik nog nooit gehoord, dus ik maakte me er ook niet druk om. Het was een heel onbevangen proces.

hydrhaga_softcoverHet is niet gek dat Hydrhaga het meest persoonlijke verhaal is geworden. Lumea heeft zeker wel trekjes van mij (oh oh, en soms wordt ze als irritant omschreven…). Dat ze twee oudere broers heeft en het liefst met de jongens meedoet? Dat ben ik. Maar dat ze een moeder heeft die haar juist in het keurslijf van het traditionele vrouwzijn wil drukken… Zo’n moeder heb ik gelukkig niet. Dat ze een achtergrond heeft die heel erg geïnspireerd is door de Noord Amerikaanse Indianen, dat komt rechtstreeks van mijn interesse voor dat volk. Dat Elion een elf is, komt doordat ik verliefd was op de elfen uit Tolkiens wereld.

eaad9d01b1fe1532ae979b1b40629ec9ef133f57Toen ik het verhaal had opgeschreven, bleek dat ik dat schrijven best wel onder de knie had. Natuurlijk maakte ik beginnersfouten. Ik ben nu echt super streng op het schrijven vanuit 1 personage (perspectief), maar in die eerste versie van Hydrhaga presteerde ik het om in een zin in het hoofd van Lumea en in het hoofd van Elion te kruipen. Het verhaal zat ook niet helemaal logisch in elkaar. Maar gelukkig kwam er een uitgever op mijn pad die me daar mee hielp. Maar daarover de volgende keer meer.

Heb je nog een vraag over Hydrhaga of over dit begin van mijn carrière. Laat die dan achter in een reactie, hier of op facebook. Ik vind het leuk om er meer over te vertellen!

Veel liefs, Kim

Hier vind je meer informatie over Hydrhaga en kun je gratis de eerste dertig pagina’s lezen.

Nog op de planning staan:

9 augustus: Van manuscript naar boek.

16 augustus: En toen was daar Lilith.

23 augustus: Het warme bad waar ik in terecht kwam.

30 augustus: Dromen over de toekomst.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s